« ... صفحه اصلی ماهند عاشقان »

براي «كدام» جنبش‌ زنان ايراني ؟

آدم نمي‌تواند خوشحالي‌اش را پنهان كند از اينكه جنبش زنان ايران کاندیدای دريافت جایزه حقوق بشر سازمان ملل متحد سال 2008شده .انجمن پژوهش‌گران ایران، جنبش زنان ایران را نامزد جایزه حقوق بشر سازمان ملل متحد کرده است. خب اين اتفاق خيلي خوب و فرخنده‌اي است و حرفي هم در آن نيست.به هر حال هيچ چيز كه نباشد زنان ايران يك صد سالي هست كه دارند براي برابري و حقوق انساني تلاش مي‌كنند و از فعال‌ترين و پيشروترين گروه‌هاي فعال مدني بوده‌اند اما من يك سوالاتي هم درباره اين كانديداتوري ناگهاني دارم.يعني يك جاهايي از ماجرا هنوز برايم مفهوم نيست راستش.اولا كه انجمن پژوهشگران ايران اعلام كرده تنها جنبش زنان « در » ايران مد نظرش نيست و جنبش زناني كه مي‌گويد - يعني آن را قبول دارد - همه زنان فعال و پشتيبانان آنها ، حتي در ديگر كشورها را هم در بر مي‌گيرد كه خب اينجا من اولين سوالم را مي‌پرسم : يعني كه چي ؟ اين كه ديگر كانديداتوري جنبش زنان ايران نيست ! زنان و مرداني كه خارج از ايران زندگي مي‌كنند و - دمشان هم گرم - حالا به فكر حقوق زنان ايراني هم هستند چه پيوند و نسبتي با جنبش زناني دارند كه داخل كشور زندگي مي‌كنند و با پذيرفتن هزينه‌هاي احتمالي براي تحقق اهدافشان مي‌جنگند ؟ خب اگر قرار باشد گوشه عافيت بگزينيم و بنشينيم در جزاير قناري يا جنوب فرانسه و همان‌طور كه آب‌ميوه‌مان را مي‌نوشيم چهار كلمه هم درباره وضعيت زنان ايراني افاضات بفرماييم كه نمي‌شويم فعال جنبش زنان ايراني ؟ حالا گيريم كه هرازگاهي هم سر و كله‌ شنيون‌شده‌مان در « وي او اي » پيدا شود و آنجا هم چيزهاي بي‌ربطي بگوييم.آيا اين مي‌شود جنبش زنان ؟ من نمي‌دانم. شما هر چه كه مي‌خواهيد بگوييد اما من اين حرف‌ها توي كتم نمي‌رود.
چهل و دو سال پيش مجمع عمومی سازمان ملل تصمیم گرفت که یک جایزه بین‌المللی به وجود بیاورد براي ارج نهادن به دستاوردهای مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان. اولین دفعه‌ای که این جایزه داده شد، دهم دسامبر ۱۹۶۸ بود كه يك زن ايراني ، خانم دکتر مهرانگیز منوچهریان برنده آن شد.مهرانگيز خانم هم وکیل بود و هم اولین زن سناتور ایران بود.جايزه هم نوش جانش.بعدها هم گروه‌هاي موثري مثل «عفو بين‌الملل » يا «صليب سرخ » برنده جايزه بوده‌اند.حالا هم جاي خوشحالي است كه چنين توجه جهاني‌اي به تلاش‌هاي زنان ايراني شده اما اگر ناراحت نمي‌شويد من يك سوال ديگر هم دارم.با همه احترامي كه براي دوستان فعالم دارم راستش خيلي خيلي دلم مي‌خواهد بدانم اين جايزه قرار است ان‌شاء‌الله ، به سلامتي به « كدام » جنبش زنان ايراني داده شود ؟ حالا بگذريم كه خيلي از صاحب‌نظران اصلا منكر وجود چيزي به معني « جنبش » در مورد فعاليت‌هاي زنان هستند و از اطلاق اين كلمه حذر دارند . آيا ما واقعا جنبش زنان داريم ؟ آيا فعاليت‌هاي ما واجد شرايط « جنبش » بودن است ؟ من هيچ ترديدي ندارم كه زنان در صف اول جامعه مدني ايستاده‌اند و تلاش‌هايشان چهره روزگار ما را عوض كرده است و عوض‌تر هم مي‌كند اما آيا اين يعني جنبش ؟ بعد هم فعالان در حوزه حقوق زنان در طول سال‌ها به چندين و چند گروه و حلقه تبديل شده‌اند.كدام اينها « جنبش زنان ايران » هستند ؟ آنها كه در هفت‌تير جمع مي‌شوند يا آنها كه با اقدامات هفت‌تيري مخالف‌اند ؟ طرفداران كنوانسيون يا مخالفان آن ؟ منشورنويسان يا منشورستيزان ؟ وبلاگي‌ها يا روزنامه‌هايي‌ها ؟ يك ميليون امضايي‌ها يا آنها كه به كار كمپيني‌ها اعتقاد ندارند و همه هم به سهم خود دارند « مي‌جنبشند » ؟ ما هنوز خودمان نمي‌دانيم كه وقتي مي‌گوييم جنبش زنان دقيقا از چه حرف مي‌زنيم؛ چه برسد به آنها كه مي‌خواهند بهمان جايزه بدهند. ما هنوز خودمان نشده كه پشت يك ميز مشترك بنشينيم و به توافق بر سر آنچه هستيم و آنچه مي‌خواهيم برسيم، حالا ديگر چه برسد به پرتقال‌فروش !! اگر هم قرار است هر گروه از فعالان جداگانه خودشان را نامزد كنند كه خب باز هم اين نمي‌شود جنبش زنان !
به هر حال بنده شخصا به عنوان يك زن ايراني مفتخرم از اين توجهي كه جهان به حال و روز ما دارد.دمشان گرم.بنده‌نوازي كرده‌اند اما به نظر من بد‌بين كج‌خيال اين جور كارها يك كمي زيادي پرهياهو و توخالي است.