من و كيميايي با هم عاشق سينما شديم !

چهار شمع بودند که به آرامی میسوختند سکوت طوری بر فضای اتاق خیمه زده بود که به وضوح می شد صدای درد دلشان را با یکدیگر شنید یکی به دیگری گفت ادعا نمی کنم همواره به یاد کسانی هستم که دوستشان دارم ولی می توانم ادعا کنم که لحظاتی که به یادشان نیستم نیز دوستشان دارم بعد از آن بهمن نحس این اتفاق برایم افتاد یکی از شمعهااشکهایش را به زمین ریخت و گفت هر چه شدی هیچ وقت مغرور نشو برگها وقتی میریزند که فکر می کنند طلا شدند

پس آقای طاهباز همسر گرامی شما هستن! در مصاحبه کردن زبردست هستن!

سایه تان سنگین شده تشریف نمی آورید

گفت و گو با در پيت‌ترين سينماگر ايرانی که اين حرفها را ندارد.
فيلم رئيس افتضاح بود. من نمی‌فهمم اين سليقه‌ی طرفداران کيميايی را...

خانم روزنامه نگار،فمينيست، چطور شده كه نمي بيني با نمي خواهي ببيني با دخترها و زن ها هر روز در خيابان چه مي كنند ؟ چرا مطلبي نداري درباره نقض آزادي پوشش مادران و خواهرانمان بنويسي؟ عجيب نيست، تو هم رياكار و پستي. در مورد مسخره بازي شوراي شهر و هزار مسئله مزخرف فورا قلم به دست مي گيري كه شهرتي پوشالي براي خودت و فقط نزد انسان هاي خود فروخته اي مثل خودت كسب كني. اگر رياكار نبودي در روزنامه دولتي چه ميكردي؟

سلام

جالب بود

سلام منتظر نظرتان درباره آخرین پستم هستم

سلام نمیدونستم همسر مهدی هستی خوب شد به مهدی فحشی ناسزایی چیزی نگفتم وگرنه....

درود
از کم توفیقی تاکنون تارنمای شما را ندیده بودم. ممنون از لطفتان/ به امید سلامتی/ بدرود
مسعود لواسانی

سلام دوست عزیز با مدیریت خیانت بروزم

درباره مرتضی توکلی بخوانید

سلام فهيمه ترين من سالم رسيدم. تا الان هم هيچ دسته گلي به آب ندادم . هنوز زنده ام باور مي كني ؟ مرسي از نگرانيت دوست خوبم.