« يا عشق بود، معاشقه نبود يا هماميزي بود شيدايي نبود ... صفحه اصلی .... »

اين كارگران حتي نان هم ندارند

دلم گرفته از روزگاري كه آب و نان را از گلوي آدم‌ها دريغ مي‌دارد. امروز با نايب رئيس سنديكاي كارگران شركت واحد تهران حرف مي‌زدم. هنوز تعداد زيادي از كارگراني كه در سال 84 اخراج شده‌اند به كار خود برنگشته‌اند. هنوز كارگران در حالت تعليق به سر مي‌برند و با وجود تمام پيگيري‌هايي كه كرده‌اند هنوز نه به كار برگشته‌اند نه اخراج شده‌اند ، نه حقوق بيكاري مي‌گيرند ، نه دفترچه‌هاي بيمه درماني‌شان اعتبار دارد و نه تكليف كار و زندگي‌شان معلوم است. كارگراني كه تا پيش از اين با شرافت كار مي‌كردند و به زحمت روزي خانواده‌هاشان را درمي‌آوردند حالا تنها به يك دليل ساده ، تنها به خاطر تلاششان براي تشكيل سنديكاي قانوني كارگران كه چيزي جز مطالبات صنفي را دنبال نمي‌كند از همان لقمه نان هم محروم شده‌اند. جالب‌تر اينكه به دستور شوراي تامين استان مطبوعات و رسانه‌ها هم حق انعكاس مشكلات آنها را ندارند و به اين ترتيب ابر و باد و مه و خورشيد و فلك دركاراند تا عده‌اي انسان را همراه با خانواده‌هايشان زنده به گور كنيم و به روي خودمان هم نياوريم.همه اين اتفاقات در حالي مي‌افتد كه ما اصل 26 قانون اساسي را داريم كه تشكيل سندكاهاي كارگري را قانوني و حق كارگران مي‌داند.با مديرعامل شركت واحد اتوبوسراني حرف زدم اما احمدي‌بافنده واقعا اين وسط يك عنصر ناتوان بيشتر نيست. گفت اجازه ندارد حرفي بزند درباره اين موضوع ! گفت موضوع امنيت تهران و كل كشور مطرح است. گفت من 17 هزار كارگر ديگر در شركت واحد دارم و اصلا اين مجموعه كشش هيچ گونه ضربه تازه‌اي را ندارد بنابراين وارد اين موضوع نمي‌شوم و شما هم حرف‌هاي من را منتشر نكنيد و بهتر است به اين وضوع نپردازيد !
به اين ترتيب موضوع ساده‌اي مثل سنديكاخواهي قانوني يك عده كارگر در اين كشور به مسئله‌اي ملي و معضلي غيرقابل‌حل با ابعاد گسترده تبديل مي‌شود و چوب آن را هم هيچ كس نمي‌خورد مگر جمعي از ضعيف‌ترين اقشار جامعه ، مگر زحمتكش‌ترين و در عين حال محروم‌ترين گروه جامعه يعني كارگران ؛ يعني همان مستضعفان و زحمتكشاني كه مي‌خواستيم با انقلاب از آنها دفاع كنيم و حقشان را سر سفره‌هايشان ببريم.
اين جمله مدام در سرم مي‌چرخد و عذابم مي‌دهد : « اين كارگران حتي نان هم نمي‌توانند بخرند ... حتي نان ، حتي نان ...» و ياد اين شعر زيبا مي‌افتم به ترجمه شاملو كه :‌ نان پختن ، نان شكستن ، نان قسمت كردن ، نان بودن . »‌