« ...
صفحه اصلی
آدما از آدما زود سیر می شن؟ »
5000 برنامه برای کدام زنان؟
بيستوپنجم تيرماه روز بزرگداشت مقام زن و مادر در كشور ماست و هر سال هم طبعا و دستكم به خاطر اين نامگذاري هم كه شده برنامههايي براي گراميداشت روز و هفته زن تدارك ديده ميشود. امسال هم نخستين گامها در اين راه با انتخاب زهره طبيبزادهنوري، رئيس جديد مركز امور زنان و خانواده به عنوان رئيس ستاد بزرگداشت روز زن و مادر برداشته شد و طبيبزادهنوري نيز با ترتيب دادن كنفرانسي مطبوعاتي و راديو و تلويزيوني به رسانهها اعلام كرد كه به مناسبت هفته زن 5 هزار برنامه در سراسر كشور اجرا خواهد شد. 5 هزار برنامه در سراسر كشور البته آمار درخشاني است و دستكم در وهله اول بزرگي عدد 5 هزار شنونده را مرعوب خواهد كرد. 5 هزار برنامه براي زنان و در گراميداشت مقام و جايگاه آنان در كشور تدارك ديده شده و اجرا خواهد شد اما سهم زنان روستاهاي دورافتاده استانهاي محروم از اين برنامهها چيست؟ زنان كشاورز و دامپرور چقدر از اين برنامهها سود خواهند برد؟ دختركان قاليبافي كه بهار عمرشان در خلوت تلخ و نمور قاليبافخانهها پاييز ميشود كجاي اين بزرگداشتها و گراميداشتها هستند؟ اين برنامهها چقدر از حالت تئوريك فاصله ميگيرند و وارد بطن زندگي زنان و دختران ميشوند؟ حق دختران دلتنگ ايلامي كه هر سال تعداد قابلتوجهي از آنان از سر ناگزيري خودسوزي ميكنند، ميميرند يا چنان زنده ميمانند كه مردهشان بهتر است، در كجاي اين 5 هزار برنامه ديده شده است؟ از 8 ميليارد و 900 ميليون تومان اعتبار امور زنان چقدر صرف بزرگداشت مقام خواهد شد و اين بودجه هنگفت كه حتي در طول اين يك هفته نمادين هم تعلقي به زنان دور از مركز ندارد، كي، كجا و چگونه و براي كدام امور زنان به شكل موثر و راهگشا هزينه ميشود؟ وانگهي بزرگداشت مقام زن در جامعهاي كه سهم دختران جوان آن از شادي و هيجان به گواهي آنچه ميبينيم و ميزييم بسيار اندك است، چقدر <بر خلافآمد عادت> است؟ اين هفته، اين بزرگداشت، اين 5 هزار برنامه چقدر از شادماني نسل جوان زنان و دختران را تامين ميكند؟ آيا صرف برپايي شب شعر و چاپ پوستر و يا در پيشرفتهترين حالت ابتكاري مقدور، راهاندازي سايتهاي ويژه اينترنتي براي زنان كه در آن موضوعات طرح شده در خطبههاي نماز جمعه و اخبار و اطلاعات مربوط به حوزه زنان پوشش داده ميشود ميتواند تامينكننده نيازهاي فرهنگي و به ويژه خلاء شادماني زنان و دختران ايراني باشد كه آمار افسردگي در آنها يكي از دلمشغوليهاي مهم جامعهشناسان، روانشناسان و ناظران اجتماعي است؟
حرف تازهاي براي گفتن نيست جز اينكه اين بار هم برنامههايي كه قرار است در خدمت بزرگداشت زنان باشند، همان برنامههايي است كه از فرط تكرار به كليشه تبديل شدهاند.ديگر واژگاني مثل فرهنگسازي، غنيسازي، بزرگداشت، گراميداشت، تكريم و تحكيم و هزاران واژه معادل و مترادف ديگر براي ما بيش از حدي كه بايد تكرار شده. رئيس مركز امور زنان و خانواده از مسابقه عكاسي حرف زده و از برگزاري مسابقه تلفني توصيف مادر اما از دختران جوان، رشيد و باهوش عشاير حرفي نزده كه نه تنها به تلفن دسترسي ندارند بلكه حتي معلم هم ندارند و از كلاس پنجم ابتدايي به بعد به خاطر نداشتن معلم زن نميتوانند درس بخوانند. او از نشست تخصصي <ازدواج> با محور سيره فاطمي(س) حرف زده اما هيچ نگفته از آماري كه رئيس انجمن آسيبهاي رفتاري ارائه كرده و بر اساس آن 4 هزار پرونده تجاوز برادر به خواهر و 1200 پرونده تجاوز پدر به دختر در كشور گزارش شده است. طبيبزادهنوري نگفته است كه سهم اين دختران از برنامه هفته زن چيست؟ او از افتتاح پارك زنان گفته كه از طرحهاي شهرداري تهران بوده است و مدت زيادي است كه وعده راهاندازي آن را ميشنويم اما نگفته كه به عنوان رئيس مركز امور زنان و خانواده درباره مشاركتهاي زيستمحيطي زنان چه برنامهاي دارد و چقدر از برنامههايش در اين راستاست؟ طبيبزادهنوري اعلام نكرده كه درباره سهميهبندي جنسيتي زنان در دانشگاها چه اهدافي را دنبال ميكند و در هفته زن چه برنامهاي براي دختران دانشجويي دارد كه از اين سهميهبنديها دلشكستهاند؟
بررسي ميزان مشاركت اجتماعي زنان در بخشهاي مختلف جامعه و بررسي الگوهاي حجاب اسلامي قسمتهاي ديگري از 5 هزار برنامه ويژه هفته زن است اما هيچ برنامهاي براي زناني كه عمر خود را در دادگاههاي خانواده ميگذرانند ارائه نشده است. هيچ حرفي درباره مبارزه با بيسوادي در ميان زنان دورافتاده از مركز نيست. هيچ حرفي از دختران ايراني كه با مردان افغاني و عراقي و پاكستاني ازدواج كردهاند و حالا بار بيهويتي و بيشناسنامهاي فرزندان خود را بر دوش ميكشند زده نشده. هيچ خبري از برنامههاي ويژه براي زناني كه به دام اعتياد افتادهاند و آمار خبر از رشد تعداد آنها ميدهد، اعلام نشده است و هيچ ...
با وجود اين امسال هم اين يك هفته ميگذرد و امسال هم زنان تكريم ميشوند. امسال هم مثل هر سال...

Comments
سلام...ا- خوبی شما؟..2-حرفتون رو قبول دارم...3- ولی چند درصد از زنان ما اینجور هستند؟..4-چند در صد از زنان ما چنین دغدغه هایی دارند؟...5- ایران فقط تهران نیست...6- تهران فقط بالای شهر با دغدغه های آزادی خواهی نیست 7- تهران فقط پایین شهر با هزار حور بدبختی نیست
محمد جواد شکری | July 12, 2006 01:26 AM
من و او معتقد است که این یادداشت شما خیلی خیلی با دیدگاه دست و منطقی ای نوشته شده.کاش همه زنان مثل شما فکر میکردند و مینوشتند.
من و او | July 12, 2006 12:14 PM
oohoom...
... | July 12, 2006 05:41 PM